
يونه مقيمى تو كتاب “تكه هايى ازيك كل منسجم”
يه حقيقتى رو ميكه كه تا آخر عمر ميتونه أرومت كنه!
از انسان بودنمان نترسيم، از ناكامل بودن نترسيم از نقص داشتن و برآورده نشدن نياز از نرسيدن و نداشتن
از ناراضى موندن وناتمام ماندن و “راحت بودن”
راحت بودن با هرآنجه كه نداشتيم و نداريم.
انسان بودن اتفاق بزركى نيس،
اما
راحت بودن با “انسان بودنمان” اتفاق بزركى ست.
ما همه ناكامليم
كتاب كل منسجم حقدر قشنك میگه :
ما مسئول تصورات ذهنى دیگران در مورد خودمان نيستيم در نهايت آدم ها هيج گاه قادر به ديدن تصوير درستى ازما نيستند و اين بخشى از زندگی و روابط است.